Truck i Transport     Redakcja.tit@gmail.com

Kto wygrał  34 Arctic VanTest 2020

Co ? Arctic Van Test w sierpniu ? Nie, koledzy z Finlandii zdążyli przed pandemią, a to ja dopiero teraz publikuję wyniki ich pracy.

 Test arktyczny Arctic Van Test 2020 obejmował cztery samochody z najpopularniejszej także w Finlandii kategorii samochodów dostawczych, tj. jednej tony. Chociaż ostatniej zimy temperatury nie były arktyczne, w teście zmierzono właściwości samochodów z różnych perspektyw.

34. test arktyczny odbył się pod koniec lutego w południowej Finlandii. Samochody testowe to jednotonowe ; Ford Transit Custom, Renault Trafic, Toyota Proace i Volkswagen Transporter 6.1.
W Finlandii szczególnie preferowane są jednotonowe samochody dostawcze. Popularność napędu na wszystkie koła i automatycznych skrzyń biegów znacznie wzrosła w samochodach dostawczych klasy tonowej.

Dlaczego akurat te ? W ubiegłym roku Volkswagen Transporter był najlepiej sprzedającym się modelem furgonetek w Finlandii z 2080 egzemplarzami. Ford był najlepiej sprzedającą się marką dostawczą, a Transit Custom stanowi wyzwanie dla Transportera. Toyota Proace jest spadkobiercą Hiace, która tradycyjnie zdominowała fiński rynek samochodów dostawczych. Natomiast Renault Trafic jest bardzo popularnym modelem samochodów w Europie, a w zeszłym roku Renault zwiększyło liczbę rejestracji furgonetek w Finlandii pomimo kurczącego się całego rynku.
Test obejmował więc najlepsze furgonetki klasy tony w Finlandii, z wyjątkiem Mercedes-Benz Vito, którego nowy model już wkrótce.

Automatyczna skrzynia biegów
Wszystkie samochody testowe miały napęd na przednie koła, z wyjątkiem Volkswagena T6.1 z napędem na wszystkie koła 4Motion. Ford i Renault miały moc silnika 170 koni mechanicznych, Volkswagen 150 koni mechanicznych i Toyota 120 koni.
Zaktualizowane wersje Transportera i Trafica zostały wprowadzone w zeszłym roku i zostały uwzględnione w teście. Wszystkie samochody były wyposażone w automatyczną skrzynię biegów i opony zimowe. Toyota Proace była importowym samochodem demonstracyjnym z półką zainstalowaną w bagażniku, co jednak nie wpłynęło w żaden sposób na osiągi samochodu w teście.
Pojazdy zostały zmierzone, a ich wyposażenie i sprawność sprawdzone. Poziom hałasu w kabinie mierzono miernikiem decybeli, gdy samochód stał na biegu jałowym z klimatyzacją ustawioną na minimum i pełną moc, oraz przy prędkości 60 km / h i 80 km / h na drodze z klimatyzacją na minimum.
Same jazdy testowe przeprowadzono w dwóch częściach. Trasa miejska symulowała codzienne jazdy samochodów dostawczych a test drogowy polegał na dłuższej jeździe.  Kierowcy ocenili atrybuty samochodów podczas obu testów. Zużycie paliwa mierzono również z obu podróży.
W teście wszystkie samochody dostawcze były obciążone ładunkiem 175 kg.

Ładowność Proace wynosi 1255 kg, Trafika 1160 kg, Transita Customa 970 kg i Transportera 818 kg. Największa masa przyczepy dla VW z hamulcem 2500 kg była najwyższa w teście.
Przebiegi prowadzono na oleju napędowym Shell GTL który zawiera paliwo wykonane ze skroplonego gazu ziemnego. Liczba cetanowa Shell GTL jest wyższa niż zwykłego oleju napędowego, dlatego łatwiej się zapala i zapewnia natychmiastowe osiągi silnika.

Sucha pogoda


Niestety w południowej Finlandii rok 2020 rozpoczął się przedłużającą się termiczną jesienią, która zdawała się zmieniać bezpośrednio w wiosnę. Na szczęście tydzień testowy został dotknięty lekkim mrozem, a temperatury powietrza wahały się od minus osiem rano do plus jeden po południu.
Dlatego podczas testu nawierzchnia drogi była głównie sucha. Z powodu mrozu od czasu do czasu pojawiał się czarny lód, ale ponieważ słońce było łagodne z punktu widzenia kierowców testowych, brak deszczu i błota poślizgowego powodował nieznaczne poślizgi. Mimo pozornie mało arktycznych warunków na szczęście mróz wystawił samochody na zimowe wyzwania. Zimno wymusza uruchomienie urządzeń grzewczych pojazdu i stanowi wyzwanie dla silnika oraz zużycia paliwa.
Mobilne biuro
Wyposażona kabina pomaga kierowcy w wykonywaniu zadań dystrybucyjnych. W wysoce zdigitalizowanym świecie kierowca może i musi nadal obracać papierami. Kierowcy testowi oszacowali, że najlepsze udogodnienia dla papierów formatu A4 były w Transicie Custom, a najgorsze w Proace. Miejsca na przechowywanie drobiazgów w kabinie Transportera również spotkały się z krytyką, według testerów trudno było znaleźć miejsca na telefon lub papiery.
Transit Custom i Proace mają wygodną podkładkę do pisania obróconą z oparcia środkowego siedzenia.
Smartfony można bez problemu łączyć z samochodowymi systemami multimedialnymi z bluetooth.  Gniazda USB znaleziono również we wszystkich samochodach testowych, do których można na przykład szybko podłączyć telefon. Volkswagen wyprzedza swój czas w zakresie przewodowego przesyłania danych, ponieważ T6.1 miał nowe i szybsze gniazdo USB-C. Niestety nie jest ono jeszcze bardzo powszechne wśród zwykłych użytkowników.
Ogólnie rzecz biorąc, wszystkie testowane pojazdy mają już wszechstronny system multimedialny i wygodny ekran dotykowy. Ford i Volkswagen byli jedynymi wyposażonymi w dwa haki na kurtkę. Transit Custom był jedynym autem, które miało etui na okulary.

W zadaniach związanych z dystrybucją kierowca musi wiele razy wychodzić z kabiny w ciągu dnia roboczego. Według kierowców testowych, Transporter otrzymał najgorszą ocenę za wchodzenie do kabiny. Kierowcy testowi wsiadali do Trafika najchętniej, ale Transit Custom i Proace uzyskały prawie taki sam wynik. Wejście do kabiny Toyoty otrzymało wyróżnienie od wysokiego kierowcy testowego. Wejście na pokład Toyoty ułatwiał fakt, że jako nieco mniejszy samochód jego podłoga jest niższa niż pozostałych.
Kabina Proace jest mniejsza, a zatem nieco węższa. W przeciwieństwie do drążka zmiany biegów w innych pojazdach, jego mechanizm zmiany biegów jest wyposażony w okrągłą tarczę. Pokrętło zmiany biegów Proace zapewnia dodatkową przestrzeń na nogi w porównaniu do dźwigni zmiany biegów i ułatwia przejście przez kabinę. Kierowcy testowi znaleźli najłatwiejszy sposób na przejście właśnie przez kabinę w Proace, a najtrudniejszy w Trafiku. Ogólnie rzecz biorąc, w samochodach dostawczych klasy tony nie jest łatwo przejść przez kabinę, a zwłaszcza w samochodach testowych z drążkiem zmiany biegów było to dość trudne.

Huśtawka miejska.

Egzamin z jazdy w mieście przeprowadzony w Helsinkach miał w sumie mniej niż 130 kilometrów. Kierowcy testowi przejechali tą samą, ponad 30 kilometrową trasą wszystkimi pojazdami, co obejmowało wiele postojów i jazdę po mieście.
Pod względem właściwości jezdnych każdy samochód testowy jest na dobrym poziomie. Prowadzenie samochodów jest lekkie, a silniki gwałtownie przyspieszały.  Najmniejszy silnik Proace, o mocy 120 koni mechanicznych, okazał się także zwinnym przyspieszaczem w mieście. Oczywiście, 170-konne Transit Custom i Trafic okazały się prawdziwymi mocarzami, a moment obrotowy tych silników zadowalał kierowców testowych najbardziej w mieście, zaś silnik Transportera nie pozostawał daleko w tyle. Urządzenia kontroli prowadzenia Transportera zostały ocenione jako najbardziej wydajne w ruchu miejskim, a te w Proace uzyskały najgorsze wyniki.
Hałas wewnątrz kabiny podczas jazdy po mieście okazał się najbardziej wytłumiony w Transicie Custom. Trafic był również postrzegany jako cichy.
Zmierzone średnie zużycie paliwa w ruchu miejskim było najniższe w Transicie Custom; 7,47 l /100 km. Trafic zajął drugie miejsce z odczytem 7,63 l / 100 km. Średnie zużycie Proace podczas jazdy po mieście wyniosło 7,78 l / 100 km. A  Transporter z napędem na cztery koła zużył 7,82 l / 100 km. W sumie różnice po mieście były nieduże.
W ruchu miejskim znaczenie lusterek i cofania jest ogromne. Zdecydowanie najlepsze lusterka boczne były w Fordzie. Duże lustra Transita Custom z sekcją szerokokątną znacznie ułatwiają postrzeganie otoczenia i cofanie. Lusterka boczne Renault również otrzymały wyróżnienie, miały dobry rozmiar i niewielką szerokokątną sekcję. Lusterka boczne Transportera i Proace'a były dość małe.

Równomiernie na autostradzie
Całkowita długość odcinka drogi wynosiła około 300 kilometrów. W jeździe szosowej Toyota Proace została ukoronowana jako najbardziej ekonomiczny pojazd. Jej średnie zużycie na drodze wyniosło zaledwie 5,99 l / 100 km, co stanowi prawie dwa litry mniej niż podczas jazdy w mieście.
Na drugim miejscu pod względem zużycia paliwa znalazło się Renault Trafic o zużyciu 7,01 l / 100 km. Volkswagen Transporter zajął trzecie miejsce z 7,87 l / 100 km, a Ford zajął czwarte miejsce ze zużyciem 7,88 l / 100 km.
Na drodze silnik Transportera i dwusprzęgłowa skrzynia biegów najbardziej ucieszyły testujących. Sterowność Transportera na drodze została również oceniona jako najlepsza. Z drugiej strony, siedzenie kierowcy było najwygodniejsze w Transicie Custom.
Każdy pojazd był wyposażony w tempomat, dzięki czemu jazda na drodze jest znacznie wygodniejsza, a także pomaga w oszczędzaniu paliwa. Tempomat Proace i Transportera były adaptacyjne, zwiększając komfort jazdy o jeden stopień. Tempomat był nieco inny w każdym pojeździe, a kiedy poznawałeś go dopiero podczas jazdy, czasami trzeba było podrapać się po głowie. Każde rozwiązanie działa jednak, gdy kierowca jest do niego przyzwyczajony.
Niektóre poziomy hałasu były odczuwane przy dużych prędkościach, przy czym Transit Custom i Transporter były postrzegane jako najbardziej ciche. W pomiarach w decybelach przy prędkości 80 km / h wskazania były prawie równe wśród 4 samochodów.
Warto zauważyć, że odczuwanie określonej częstotliwości audio jako niewygodnej jest częściowo indywidualne i może nie iść w parze z mierzonym poziomem głośności. Na przykład, pewna wysoka częstotliwość decybeli dźwięku może być przyjemniejsza niż inna, która ma mniej decybeli.
Na autostradzie zauważono wibrujący dźwięk Renault, podczas gdy turbo Transportera było wyraźnie słyszalne podczas przyspieszania. Ogólnie, zmierzone poziomy decybeli były zaskakująco podobne w różnych pojazdach.

Ładownia


Bagażnik Toyoty był nieco mniejszy niż w innych samochodach testowych. Volkswagen różnił się od innych samochodów tym, że nie był wyposażony w przepust grodziowy, który umożliwia transport długich przedmiotów.
Furgony jednotonowe są przeznaczone do transportu towarów, a w przestrzeni ładunkowej każdego samochodu testowego były dobre pierścienie mocujące. W Trafiku było ich maksymalnie 17, a oprócz uchwytów Proace miał szyny do mocowania ładunku w podłodze. Dzięki pierścieniom mocującym ładunek zabezpieczanie ładunku było łatwe w każdej furgonetce.

Wielkość przestrzeni ładunkowej w Transporterze była największa.
Wysokość ładowni była najwyższa z tyłu w Proace. W bocznych drzwiach wysokość w wejściu była prawie taka sama we wszystkich. Największe drzwi do przedziału ładunkowego były w Fordzie i Volkswagenie.
Kierowcy testowi byli zaskoczeni dobrą sterownością każdego pojazdu. Ogólna ocena jazdy po mieście była bardzo zbliżona dla konkurentów. Transit Custom, Trafic i Transporter otrzymały tę samą ogólną ocenę od kierowców testowych podczas jazdy po mieście. W jeździe szosowej Transit Custom otrzymał najlepszą ogólną ocenę. Z drugiej strony Toyota Proace wyróżniała się pod względem ogólnej oszczędności paliwa.

Uwagi  Klausa Bremera, kierowcy o wzroście 190cm.

Kierowca musi bardzo często wyskakiwać zza kierownicy. Przez cały dzień może to być duża część pracy. Testujący wysoki kierowca jechał w 34 Arctic teście w swoim zimowym okryciu.
Volkswagen T6.1 miał najwęższą przestrzeń za kierownicą. Z ziemi odległość do siedzenia kierowcy to wysokość 98 cm. A drzwi dawały miejsce tylko na 185 cm. Za kierownicą było ciasno, między oparciem, pedałami, a nawet najlepszą pozycją kierownicy. Była to również najtrudniejsza część do ćwiczenia, tak by obejść się bez brudzenia spodni.
Renault Trafic było drugim najtrudniejszym do zdobycia. Przednie siedzenie znajdowało się 100 centymetrów nad ziemią. Jednak drzwi zrobiły miejsce dla pierwszego kroku o 195 cm. Za kierownicą było bardziej przestronnie niż w Volkswagenie, głównie z powodu ustawienia kierownicy i bardziej odpowiedniej pozycji. 
Fotel kierowcy Forda Transita Custom znajdował się 98 cm nad ziemią, ale duży rozmiar otworu drzwiowego ułatwił wejście. Od pierwszego kroku w górnej części drzwi pozostało tyle miejsca, ile trzeba dla 198 cm. Za kierownicą było wygodne miejsce dla kierowcy, a także jego ramion.  Wysiadanie było również stosunkowo łatwe dzięki dużemu otwarciu drzwi.
Siedzenie kierowcy w Toyocie Proace znajdowało się zaledwie 92 cm od ziemi. Najłatwiej było więc zaczynać z ziemi. Od tego pierwszego kroku przestrzeń w górnej części drzwi wynosiła zaledwie 181 centymetrów. Z tych czterech aut pozycja kierowcy zapewniała najwięcej miejsca zarówno dla sięgania pedałów, jak i kierownicy.  
Wybór wyższego kierowcy uderzyłby odpowiednio w Toyotę, a następnie w Forda, Renault i Volkswagena.

Tekst - Henri Pakarinen, zdjęcia Henri Pakarinen, Juho Kauranen

 
Wnioski

 Rozwój samochodów dostawczych klasy tony jest zauważalny w porównaniu z Arctic Test 2015. Wtedy uczestniczyli Ford Transit Custom, Renault Trafic i Mercedes-Benz Vito. I stwierdzono, że wszystkie produkty są najwyższej klasy. A dzięki ulepszeniom samochody stały się jeszcze lepsze . Samochody dostawcze mają więcej systemów wspomagania kierowcy, ich systemy multimedialne są bardziej wszechstronne i każdy ma duży ekran dotykowy w konsoli. Wraz z rozwojem i rosnącym znaczeniem smartfonów ewoluowały również funkcje łączności samochodów.
Rozwój silników jest również łatwy do zauważenia. Pięć lat później średnie zużycie paliwa dla silników o wysokich osiągach jest o około litr niższe.
Konkurencja na rynku samochodów dostawczych jest interesująca, ponieważ istnieje kilka dobrych i funkcjonalnych produktów.
Z punktu widzenia konsumenta bardzo ważna jest zdolność serwisowa organizacji samochodu w tle.  Różnice w całkowitych kosztach tego testu są nie do odróżnienia i zmieniają się w zależności od klienta, na przykład pod względem położenia geograficznego lub użytkowania pojazdu.

Ford Transit Custom 320 L2H1 Limited 2,0 TDCi EcoBlue

 

Ford Transit Custom był wszechstronny pod względem właściwości jezdnych. Pochwalono go zarówno w mieście, jak i na autostradzie. Specjalne podziękowania dla firmy za duże lusterka boczne. Pomagają w cofaniu na ciasnych parkingach, nawet jeśli jest dostępna funkcja cofania w postaci radarów i kamer.
W kabinie znajduje się składany notatnik i duże schowki pod ławką kierowcy.
Transit Custom ma duży bagażnik, ale jego kształt jest bardziej niepraktyczny niż w przypadku innych samochodów testowych, ze względu na zwężany blat. Twarda plastikowa podłoga w bagażniku była bardzo śliska. Napełnione plastikowe pojemniki na wodę używane jako ciężary musiały być lepiej przymocowane po pierwszych kilometrach.

 + Właściwości jezdne

+ Hałas w kabinie

+ Lusterka

- Kształt tułowia

- Drążek zmiany biegów przeszkadza

 


Renault Trafic dCi L2H1 EDC Navi Edition

Renault Trafic okazał się dobrym pojazdem. Podczas jazdy po mieście van był prawdziwą potęgą i cieszył cichą jazdą. Podczas jazdy po drodze pojawiły się skargi na odgłosy podwozia.
Widoczność z Trafika była dobra, a lustra przyzwoite.  Widoczność poprawia poręczny detal w kabinie, lusterko do martwego pola przymocowane do osłony przeciwsłonecznej. W kabinie było rozsądnie dużo miejsca do przechowywania rzeczy, było go dużo pod fotelem pomocnika kierowcy.
Przedział bagażowy Trafica był wyjątkowo dobrze wyposażony. 17 kółek mocujących zapewnia, że ​​ładunek można zabezpieczyć w sposób wszechstronny i bezpieczny. Taśmy LED oświetlają pracę w bagażniku. Ładowność Trafica również była dobra. Bagażnik, a zwłaszcza jego drzwi, mają funkcjonalny kształt.

 


+ Silnik

+ Bagażnik

+ Widoczność

- Hałas podwozia


Toyota Proace L2,0 D 120 Automatic Edition Pro Premium

 

W teście Toyota miała silnik o najniższej mocy, który wykazał zaskakująco małe przyspieszenie i umiarkowane właściwości jezdne. W zużyciu paliwa, zwłaszcza na drodze, odbicie znajdowała niższa moc. Proace miał najlepszą ekonomię paliwa.

Proace był jedynym wyposażonym w wyświetlacz HUD. Kolejną różnicą w stosunku do pozostałych był przełącznik biegów, który jest rozwiązany jako tarcza, zamiast drążka. Rozwiązanie to dodaje nieco więcej przestrzeni kabinie, ale przyzwyczajenie się do niego zajmuje trochę czasu. Jego użycie może również okazać się kłopotliwe w rękawiczkach.
Toyota miała najlepszą ładowność spośród samochodów testowych. Wysokość w bagażniku była najwyższa z samochodów. Plus - przesuwane drzwi po obu stronach tyłu.

 

+ Zużycie paliwa

+ Ładowność

+ Przechodzenie przez kabinę

- Wysokość podnoszenia ładunku

- Sterowanie ogrzewaniem

- Lusterka

 


Volkswagen Transporter 6.1 2,0 TDI 4MOTION DSG

 

Transporter został zaktualizowany do wersji T6.1 w zeszłym roku. Poprawiono między innymi wygląd i właściwości jezdne.
Wyposażony w napęd na wszystkie koła 4Motion Volkswagen T6.1 został doceniony przez kierowców testowych pod względem właściwości jezdnych, zwłaszcza pod względem obsługiurządzeń kontrolnych i układu kierowniczego. Elementy sterujące deski rozdzielczej były przejrzyste, a urządzenia grzewcze łatwe w użyciu.
Krytykowano T6.1 za ciasne wejście do kabiny.
Bagażnik i jego drzwi w Transporterze są duże. T6.1 był jedynym pojazdem testowym, który nie miał włazu w grodzi, który umożliwiałby transport długich towarów. Ładowność była najniższa z samochodów testowych. Z drugiej strony Volkswagen miał największą siłę pociągową.

 


+ Sterowalność

+ Prowadzenie

+ Siła pociągowa

- Wejście do kabiny

- Ładowność

- Lusterka

 

 

 

 Wyniki

 

 

Początek strony